تردیدی نیست که سرمایه گذاران می توانند با حضور در بازار و خرید سهام یا صندوق ها و کسب بازدهی سود کنند. در این بین علاوه بر نحوه انتخاب سهام، ترکیب دارایی مالی نیز مهم است. شما می توانید اصل تنوع بخشی را در نظر داشته باشید؛ اما این به معنای آن نیست که هر سهمی را به پرتفوی خود اضافه کنید. در واقع در کنار ابزارهای کم ریسک یا بی ریسک در درون بازار سرمایه، از جمله انواع اوراقها و صندوق های قابل معامله با درآمد ثابت، شما می توانید همواره به دنبال خرید سهام خوبی باشید که در مورد آن اطلاعات دقیقی کسب کرده اید و می تواند به بازدهی شما کمک کند.

بیشتر معامله گران محدودیت هایی در مورد تعداد سهام خود دارند و سعی می کنند تعداد سهامشان را محدود نگه دارند. با توجه به اینکه بر اساس قوانین ارزیابی ریسک، ترکیب بیش از ۱۰ سهم نمی تواند تاثیر معناداری بر ریسک سبد سهام بگذارد، بیشتر معامله گران سه تا ۱۰ سهم را برای سهام خود انتخاب می کنند؛ هرچند کم نیستند افرادی که سعی می کنند با درک ریسکهای یک تصمیم، تعداد کمتری از سهام را داشته باشند.

در صندوق های سرمایه گذاری با توجه به محدودیت های سرمایه گذاری، اغلب، تعداد سهام آنها بیشتر از افراد عادی است. این امر البته علاوه بر اینکه بازدهی صندوق ها را به سوی بازدهی بازار هدایت می کند، ریسک سرمایه گذاران را به ریسک سیستماتیک بازار محدود می کند. توجه داشته باشید اگر شما از یک صندوق شاخص، واحد بخرید یا پرتفوی مرکب از تمام شرکتهای بازار (متناسب با وزن و سرمایه هر شرکت در بازار) را تشکیل دهید، بازدهی شما با بازدهی شاخص برابر می شود و البته شما همانند بازار در معرض ریسکهای کلان اقتصاد قرار می گیرید. اما در صورت انتخاب تعداد کمتر سهام، مثلا ۵ سهم، ریسک کلان کاهش یافته، اما ریسک غیرسیستماتیک در پرتفوی، بالا می رود و بازدهی و ریسک فرد متناسب با ریسک کلان و ریسک پنج شرکت در پرتفوی خواهد بود.

پس زمانی که وارد بازار می شوید و قصد انتخاب سهام دارید، با وسواس پرتفوی سهام خود را انتخاب کنید. این امر به مراتب بهتر از انتخاب سهامی است که با اما و اگر همراه باشد. اگر پرتفوی خود را درست انتخاب کنید، نیازی به اصلاح آن نخواهید داشت و از پرداخت کارمزد نیز بی نیاز خواهید بود. پس همانند یک جراح، اعضای پرتفوی خود را با اطمینان، انتخاب و در زمان لازم، کم و زیاد کنید.