هیچ درختی در آسمان رشد نمیکند
درست است که دیدن درختان سر به فلک کشیده همیشه صحنهای زیباست، اما نباید فراموش کنید که تنه این درختان بر زمین قرار دارد و سالها طول کشیده تا یک درخت به چنین رشدی دست پیدا کند. در بازار سهام هم شرایط اینچنین است. درست است دیدن شرکتهای عظیم و با دارایی بالا لذتبخش است، اما رشد این شرکتها سالها طول کشیده است؛ بنابراین باید همیشه بهیاد داشت، فلسفه اساسی در سرمایهگذاری، صبر برای رشد یک شرکت و توأم با آن رشد سهامدار است. صرفنظر از نوسانهای کوتاهمدت، سرمایهگذاران باید به انتظار قد کشیدن شرکتهای خود باشند که همانند فردی سوار بر آسانسور بتوانند صعود کنند. نمونههای بسیار زیادی از بازدههای چند صددرصدی در شرکتهای خوب بازار در خاطره سرمایهگذاران قرار دارد. بازدههایی که ناشی از انتخاب درست یک شرکت با آینده روشن و سپس کسب بازدهی بلندمدت از آن در طول چند سال سهامداری است.
نمونههایی از شرکتهای معدنی نظیر چادرملو و گلگهر، بانکهایی نظیر پارسیان، ملت و پاسارگاد، شرکتهای کانی غیرفلزی نظیر سیمان فارس و خوزستان و خودروسازانی نظیر ایرانخودرو و سایپا، نمونههای دیگری از شرکتهای پرپتانسیل هستند که همگی در طول سالهایی از عمر خود توانستند بازدهیهای فراوانی را به همراه بیاورند؛ اما چه چیزی مرز میان نگهداری سهام در درازمدت یا خریدوفروشهای متعدد را تشکیل میدهد؟ شاید مهمترین فاکتور در تعیین این امر، علاوه بر شخصیت سرمایهگذار و صبوری او، عملکرد خود شرکت نیز باشد.
شرکتهایی با مزیت اقتصادی قابلتوجه و برخوردار از مدیریت مناسب که در صورتهای مالی خود عملکرد رو به بهبودی را به نمایش میگذارند، بهترین گزینهها برای انتخاب سرمایهگذاران برای نگهداری درازمدت هستند. در همین حال، سرمایهگذار باید پیش از خرید و نگهداری یک سهم برای چند سال این مسئله را مدنظر قرار دهد که شرایط یک شرکت پس از مثلاً پنج سال نگهداری چه خواهد شد.
برای تصور این شرایط، سرمایهگذار باید سودهای سالهای آینده شرکت را بر اساس فرضیات خوشبینانه و بدبینانه حدس زده و هر فصل محاسبات را با واقعیتها انطباق دهند که از صحت استراتژی خود مطمئن شود. در این شرایط، میتوان انتظار داشت یک سرمایهگذاری در طول سه تا پنج سال بازدهی خیرهکنندهای برای سرمایهگذار به همراه بیاورد. برای یک سهامدار درازمدت، هیچچیز لذتبخشتر از تحقق سناریو چندساله خود در ارزیابی و سهامداری یک شرکت موفق نیست.